ZWO

Algemeen:

De commissie voor Zending, Werelddiaconaat en Ontwikkelingssamenwerking (ZWO) coördineert de aandacht voor onze verre naaste. Via Kerk-in-Actie worden wereldwijd veel projecten van verbondenheid en hulp mogelijk gemaakt. De plaatselijke commissie ZWO brengt deze projecten onder de aandacht. De verbondenheid met de verre naaste kan overigens ook tot uitdrukking worden gebracht door klant te worden bij de Wereldwinkel, Mol (’t Gravensteen)in Zierikzee.

De ZWO-commissie functioneert als onderdeel van de diaconie en heeft kort gezegd een uitvoerende taak op het gebied van toerusting, fondsenwerving en informatieverstrekking en schrijfacties.

De ZWO-commissie bestaat uit de volgende personen:

  • Giel van Leeuwen
  • Johan Bin

Voor vragen kunt u een e-mail sturen naar: zwo@thomaskerkzierikzee.nl


Delta voor Colombia

Vanaf 1 september 2023 zijn de gemeenten in de classis Delta gestart met het project ‘Delta voor Colombia’.

Colombia: Kerk in een land met geweld en grote ongelijkheid

Kom in actie voor Colombia. Een land waar het verschil tussen arm en rijk extreem groot is. Dat heeft tot een 50 jaar durende burgeroorlog geleid. Alleen als er meer gelijkheid komt, kan de recente vrede behouden blijven. Een land waar nog veel huiselijk geweld is en inheemse inwoners, Afro-Colombianen en vluchtelingen achtergesteld worden. Kom samen met Colombianen in actie om kinderen en christenen te leren hoe samenleven ook anders kan.

Via het MDA (Missionair en Diaconaal Aandeel) ondersteunt de Thomaskerk de ZWO (zending-werelddiaconaat-ontwikkelingssamenwerking) classis Delta in de volgende drie projecten in Colombia:

  • Kinderen in achterstandswijken weerbaar maken.
  • Sociaal bewogen predikanten opleiden.
  • Duurzame agrarische ontwikkeling door Afro-Colombianen.

Hieronder worden de drie projecten nader toegelicht:

Project 1: Kinderen in achterstandswijken weerbaar maken

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. In wijkcentra van Bogotá zet partnerorganisatie FPT zich in voor kinderen en jongeren in een achterstandswijk vol criminaliteit. De medewerkers bieden hen een veilige plek en een toekomst. Ze kunnen er terecht voor sport en spel, ontmoeten er leeftijdsgenootjes, leren samenwerken, conflicten oplossen, krijgen begeleiding om schooluitval te voorkomen. De medewerkers helpen kinderen te begrijpen wat hun rechten zijn en ondersteunen hen bij het nemen van de juiste beslissingen om een goede toekomst op te kunnen bouwen, zonder criminaliteit en geweld.

Koksopleiding, moestuin, filigraan

Het centrum is voor honderd kinderen en jongeren een veilige haven temidden van een omgeving vol armoede, geweld en (drugs)criminaliteit. Kinderen leren prachtige producten van papier maken (filigraan) en leren groenten verbouwen in de moestuin op het dakterras van het gebouw. Ieder jaar kunnen 45 jongeren een koksopleiding van een half jaar volgen, waarin ze leren koken met gezonde Colombiaanse producten. Ook tienermoeders vinden hier hun plek. De medewerkers onderhouden contact met ouders, verzorgers en leraren van de kinderen.

Kinderen zelfvertrouwen bieden

Als je het gebouw van het centrum binnenloopt, word je vrolijk van de kleuren, de lichte ruimtes en grote ramen. De medewerkers zien de kinderen niet als zielig, maar als kinderen met veel veerkracht. Ze geven de kinderen vertrouwen in zichzelf en hun gemeenschap, leren hen trots zijn op zichzelf. Ze gaan beseffen dat de tweedeling in hun samenleving niet rechtvaardig is, dat onderwijs belangrijk is en kinderarbeid niet toegestaan.

Tweede familie

De medewerkers vormen een soort tweede familie voor hen en blijven kinderen trouw tot hun volwassenheid. Velen blijven zich later inzetten voor de stichting. De positieve herinneringen die ze samen opbouwen inspireren en gaan hun leven lang mee.

Project 2: Sociaal bewogen predikanten opleiden

Het jarenlange gewapende conflict in Colombia heeft miljoenen mensen getraumatiseerd en verjaagd van hun vertrouwde plek. In deze context moeten predikanten hun werk doen. Wat betekent dit voor hun pastorale en diaconale taak? In 2022 is Jeannet Bierman namens Kerk in Actie uitgezonden als docent praktische theologie aan de universiteit in Cali. Met haar studenten onderzoekt ze wat er leeft in samenleving én kerk. Zo rust ze deze toekomstige predikanten toe om straks samen met hun gemeenteleden om te zien naar anderen.

Praktische theologie

Studenten kunnen praktische cursussen volgen op de Baptisten-universiteit (Fundación Universitaria Bautista), die hen van pas kunnen komen als ze in de regio aan de slag gaan als predikant of kerkelijk werker. De cursussen gaan onder andere over gezinspsychologie, jeugdwerk, conflictoplossing, vredesopbouw, contextueel bijbellezen, geloof in het dagelijks leven, pastoraat en diaconaat.

Stage lopen bij kansarme jongeren

De studenten lopen ook stage, onder andere in de havenstad Buenaventura. Daar geven ze iedere maand zestig jongeren uit een achterstandswijk een cursus persoonlijke vorming aan de hand van bijbelverhalen. Ze leren deze jongeren steviger in hun schoenen staan, om te voorkomen dat ze in de (drugs)criminaliteit belanden. Ook organiseren ze een weekendkamp voor deze jongeren.

Project 3:Duurzame agrarische ontwikkeling door Afro-Colombianen

De Chocó-regio in Colombia is één van de armste en meest onveilige gebieden van Colombia. De bewoners van deze regio zijn meestal zwart. Zij worden in Colombia ernstig gediscrimineerd. De regio heeft een enorme biodiversiteit, maar kampt ook met illegale mijnbouw, houtkap en geweld van rebellen, paramilitairen en drugsmaffia. De lokale bevolking zit altijd klem tussen deze groepen. Cocomopoca, partnerorganisatie van Kerk in Actie, helpt inwoners van deze regio om via duurzame landbouw, met goed bosbeheer, hun inkomen te verhogen.

Cocomopoca

Cocomopoca bevordert in 46 dorpen de kleinschalige, duurzame, landbouwproductie. In nauwe samenwerking met kerken betrekt Cocomopoca ook jongeren hierbij.

Kerk in Actie ondersteunt de volgende activiteiten van Cocomopoca:

  • verbeteren van een productie-unit voor het verwerken van suikerriet
  • bevorderen van kleinschalige cacaoproductie en teelt van suikerriet met respect voor biodiversiteit
  • bevorderen van groenteteelt door (vooral) jongeren en vrouwen in drie dorpen
  • basistraining voor jongeren over duurzaamheid en agrarischeontwikkeling, waardoor ze actief mee gaan doen aan dorpsbestuur. Hierbij wordt intensief samengewerkt met de lokale kerken.


NIEUWS:

Delta voor Colombia levendig van start!

Jeannet Bierman is namens de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) uitgezonden naar Colombia. In januari verbleef ze tijdelijk in Nederland en bezocht ze verschillende gemeenten die de Colombiaanse projecten ondersteunen.

Terugblik op de regioavonden in de classis Delta, januari 2024.

Tussen 14 januari en 18 januari vond er een soort van ZWO marathon plaats, binnen de classis Delta.

Op zondag 14 januari 2024 ging Jeannet voor in een Diaconale viering in het teken van ‘Delta voor Colombia’ in Wolphaartsdijk. In de week erna gaf ze presentaties tijdens de regionale ZWO bijeenkomsten in Vrouwenpolder, Zuidland, Terneuzen en  Oosterland.

Samen met consulent Nic Rijnbende en voorzitter Flip Beukenhorst, verzorgde Jeannet Bierman de  bijeenkomsten op een interactieve en levendige wijze. Er was live muziek van Willy Kamphuis op accordeon (bij een aantal bijeenkomsten), Colombiaanse samenzang en veel tijd om met de aanwezigen uit de verschillende wel en niet deelnemende gemeenten uit eigen regio, informeel in gesprek te gaan. Tevens kon er geproefd worden van de heerlijke Colombiaanse hapjes die door een aantal commissieleden gebakken waren. De opkomst was op alle data goed te noemen, de meeste deelnemende gemeenten waren vertegenwoordigd.

Inhoudelijk:

Jeannet Bierman doceert praktische theologie aan de theologische faculteit in Cali (dit is een van de drie projecten, namelijk ‘Sociaal bewogen predikanten opleiden’). Jeannet woont twee jaar in Colombia en wist ons al veel te vertellen over het land. Ze nam ons ook even mee in haar praktische werkwijze door ons een bijbeltekst voor te lezen en na te laten denken over een aantal vragen. Vergelijkbaar met de methode contextueel bijbellezen. Dit leverde een aantal mooie inzichten en ook bewustwording op!

De agenda was met name gericht op de inhoud van de projecten, minder op de financiële kant, die communicatie blijft via mail verlopen. De focus komt vooral te liggen op het (verder) verbonden raken met de inhoud en betrokkenen in Colombia. Daarnaast is het mooi elkaar te kunnen enthousiasmeren met mooie acties en hopen we op een mooi eindbedrag aan het eind van de projectperiode.

Meer informatie over dit project vind je op www.kerkinactie.nl/projecten/sociaal-bewogen-predikanten-opleiden

Andrés uit Bogotá blijft overeind door jouw steun

(project: Kinderen in achterstandswijk weerbaar maken)

Als je op een veilige plek opgroeit, kun je je niet voorstellen hoe het is als dat niet vanzelfsprekend is. De 12-jarige Andrés uit Bogotá ploetert door zijn jonge leven en probeert er het beste van te maken. Mede dankzij jouw steun is er een stichting die naar hem omkijkt en hem overeind houdt in zijn zware leven. Dank je wel, namens kinderen als Andrés.

Heimwee naar het platteland

Andrés woont samen met zijn moeder Gissela (32), zijn zusje Emily (9), zijn broertje Camilo (7) en zijn stiefvader (28) in een appartement in het zuiden van Bogotá. Hun huurwoning bestaat uit een woonkamer, keuken, wc/badkamer en twee slaapkamers. Andrés is in Bogotá geboren, maar na de scheiding van zijn ouders heeft hij een tijdje met zijn vader bij zijn opa en oma in een dorp op het platteland gewoond. Opa en oma hebben daar een kleine cementfabriek op eigen grond. Andrés vertelt vol heimwee dat hij daar heel gelukkig was. Nu ziet hij hen nog maar weinig. Zijn moeder heeft nooit een vaste baan gehad. Het gezin belandde zelfs een periode op straat in Bogotá, maar als door een wonder zorgde iemand dat ze onderdak kregen.

Hoe ziet Andrés’ dag eruit?

Andrés gaat niet naar school, omdat zijn ouders geen geschikte middelbare school in de omgeving kunnen vinden. Hij doet veel huishoudelijk werk: “Ik sta om 6 uur ‘s ochtends op, maak het ontbijt klaar voor mijn broer en zus. Ik maak hen klaar voor school en wacht tot ze opgehaald worden. Dan moet ik het huis opruimen. Als ik daarmee klaar ben lees wat, tot ze weer thuiskomen. Soms help ik mijn moeder met koken als ze moe of ziek is. Ontbijt klaarmaken is makkelijk, maar de rest vind ik niet leuk.” Andrés’ stiefvader is fietstaxi-chauffeur en zijn moeder coördineert de ritten die hij fietst. “Ik ben jammer genoeg nog te jong om geld te verdienen voor mijn familie. Ik zie dat mijn ouders het zwaar hebben en onder veel druk staan, omdat ze niet goed rond kunnen komen. Pas kwamen ze dronken thuis, kregen ze ruzie en vielen ze elkaar aan.”

“Ik vind het leuk om hier te zijn. Ik voel me niet langer dom en ik kan hier mezelf zijn.”

Andrés (12)

Een steun in de rug en niet langer alleen

“Hier in de stad voel ik me alleen. Ik heb hier niemand om mee te spelen, alleen mijn broer en zus.” Andrés houdt van knutselen: “Ik heb vandaag twee wagentjes gemaakt met een motortje erin.” Maar sinds maart 2022 doet Andrés mee aan het moestuin-project ‘Tuin van Eden’ van een stichting in Bogotá. Hij leerde deze organisatie kennen toen de medewerkers activiteiten organiseerden in een park dichtbij zijn huis. Hij hoorde over een plek waar je jezelf kunt zijn, meer zelfrespect kunt krijgen en waar je jezelf leert presenteren. Hij vroeg zijn moeder of hij er een keer heen mocht: “Ik voelde me daar welkom en leerde Sandra kennen.” Sindsdien verbouwt hij daar groenten en leert hij van alles over planten. Maar hij krijgt er ook advies en leert over politiek. “De mensen daar zijn geweldig. Mijn moeder zegt dat ik geen slechte dingen moet doen, dat ik goede dingen moet leren en

vooral goede vrienden moet maken. Het is de beste school ter wereld. Ik vind het leuk om hier te zijn. Ik voel me niet langer dom en ik kan hier mezelf zijn.” Andrés vertelt dat hij dokter of politieman wil worden en voegt er emotioneel aan toe: “Ik zie in mijn buurt zo vaak moorden en overvallen. Ik hoop dat ik veilig en gezond kan blijven en dat mijn moeder niet zal overlijden, want dat zou ik niet kunnen verdragen.”

Ieder kind met zulke grote problemen verdient een steun in de rug.

Collectefilm

Bekering en zoektocht naar identiteit

(project: Sociaal bewogen predikanten opleiden Colombia)

Jeannet Bierman geeft les aan theologiestudenten in Cali, Colombia. Zij vertelt ons het verhaal van student Yovanny, een inheemse man die ooit wegvluchtte van zijn geboortegrond vanwege het geweld in zijn regio.

Studie en sport

Er wordt hier op de campus niet alleen gestudeerd maar ook veel gevoetbald. De studenten zijn altijd op tijd voor de training en voor de wedstrijden. Het kán dus wel zeg ik af en toe in een college. Een  beetje moralistisch misschien maar wel gemeend. Er wordt gespeeld tegen jongeren uit een Baptistenkerk maar ook tegen teams uit naburige wijken. Ook voor Yovanny is voetballen een passie. Hij woont schuin tegenover me met zijn vrouw en hun dochtertje. Colleges hoeft hij niet meer te volgen. Hij probeert dit jaar zijn eindscriptie te schrijven.

Eén van de vele ontheemden

14 jaar geleden is hij met zijn ouders en zus in Cali komen wonen. Zoals duizenden andere ontheemden zijn ze gevlucht voor het geweld. De zwager van Yovanny is vermoord door de guerrilla’s en de zaak van zijn vader ging failliet. De wijk waar ze terecht komen heet Agua Blanca. Een plek waar nog dagelijks veel mensen, ook Venezolanen een stuk land bezetten in de hoop dat wanneer ze er een huis bouwen het gelegaliseerd wordt en er in de toekomst water en elektriciteit komt.

Yovanny (rechts) met vrouw en dochtertje
Yovanny (rechts) met vrouw en dochtertje

Bekering

“In die tijd geloofde ik niet in God en was ik ook helemaal niet geïnteresseerd in waar de kerken mee bezig waren. Ik werkte hard in de bouw en in restaurants om te overleven. Tot ik op een keer meegenomen werd naar de kerk door vrienden. De begrafenis van de oma van

één van die vrienden maakte veel indruk op me. In die dienst had ik het gevoel dat ik God ontmoette. Ik voelde me thuis in de eenvoudige kerk waar alleen arme en ontheemde mensen kwamen. De pastor was een uitgetreden guerrillero die veel sprak over sociale gerechtigheid en z’n woorden ook in de praktijk bracht. En ik werd steeds actiever in deze kerk. Op een dag nam de pastor me mee naar de universiteit en zo

ben ik in aanraking gekomen met de studie theologie. Er ging een wereld voor me open. Vanuit de analyse van de samenleving, vanuit mijn context ging ik de verhalen uit de Bijbel anders lezen. Ik kon me identificeren met sommige Bijbelse figuren en het was alsof de profeten in Colombia rondliepen.

Teleurstelling en op zoek naar identiteit

Maar na een paar jaar ging het helemaal mis. De kerk groeide en groeide en werd hiërarchisch, de pastor en zijn kerkenraad veranderden in potentaten en de corruptie kreeg steeds meer mensen in z’n greep. Toen dit alles onbespreekbaar bleek te zijn, heb ik mij uitgeschreven uit de kerk en ben ik ook gestopt met de studie theologie. Ik was verschrikkelijk gedesillusioneerd. Eén van de professoren hield echter contact met me en stelde me in de gelegenheid kennis te maken met groepen inheemsen op het platteland, waar hij geregeld mee optrok. Zij leefden in grote armoede en hadden geregeld te maken met geweld. Ik raakte onder de indruk van de relatie die zij hadden met de natuur en het land dat ze bewoonden en bewerkten. Vanaf de eerste ontmoeting ging ik me meer verdiepen in mijn eigen achtergrond. Mijn vader is inheems maar het speelde nooit een rol, het kwam eigenlijk nooit ter sprake in onze familie. Nu zag ik het als een belangrijk onderdeel van mijn identiteit.”

Een volgende keer vertel ik jullie graag meer over Yovanny (Jeannet Bierman).

Kwetsbare jongeren vinden werk in Colombiaanse toeristensector

(project: Kansarme jongeren opleiden voor horeca Colombia)

Steeds meer toeristen ontdekken de prachtige Caribische kust van Colombia. Dat biedt kwetsbare jongeren kansen op werk of een eigen bedrijf. Met een horecaopleiding helpt Kerk in Actie hen om een toekomst op te bouwen.

In het uiterste noorden van Colombia ligt de regio La Guajira. Een tropisch, deels woestijnachtig gebied dat grenst aan Venezuela. Vanaf 2017 kreeg deze  regio ineens te maken met een grote instroom van Venezolaanse vluchtelingen. “Zij ontvluchten de economische en politieke crisis in hun land”, legt Helga Delgadillo uit. Zij is coördinatrice bij Conexión, een partnerorganisaties van Kerk in Actie. “Onder hen zijn veel jongeren. Zij kunnen hier nauwelijks werk vinden en hebben geen mogelijkheden om formeel onderwijs te volgen. Wij leiden kwetsbare jongeren op voor de horeca en bieden deze nu opleidingen aan jonge vluchtelingen aan.” Conexión verzorgt deze in diverse kustplaatsen, onder meer vanuit een foodtruck. Tijdens de opleiding leren jongeren bakken of koken met gezonde lokale producten. Ze maken cocktails van koffie, kokosnoot of mango. Ook maken ze kennis met vegetarisch en veganistisch koken. Na afronding van hun opleiding krijgen ze begeleiding bij het vinden van een baan. Jongeren die een eigen bedrijf willen starten, krijgen hulp bij het maken van hun bedrijfsplan.

Eigen koffiezaak

De Venezolaanse Yaisi Cubillan is een van de leerlingen. Voor haar is de opleiding een nieuwe start. “Ik kwam totaal berooid aan in Colombia, ik had niets meer”, vertelt ze. “Ik werkte in Venezuela als journalist, maar moest vluchten vanwege de politieke onrust. Zo kwam ik in Colombia terecht. Als vluchteling is het heel moeilijk om hier werk te vinden, dus pakte ik alles aan wat er op mijn pad kwam.” Dat ging haar redelijk goed af, tot corona uitbrak. “Toen lag al het werk stil. Uit wanhoop ben ik vanuit huis taarten gaan bakken en verkopen. Toen ik van deze opleiding hoorde, was ik meteen enthousiast. Ik wil mijn onderneming uitbreiden tot een eigen koffiezaak. Straks heb ik daarvoor de kennis én de papieren. Ik ben ontzettend blij met deze kans, voor mij is dit echt een nieuw begin.”

Opleiding op locatie

Jaarlijks volgen ook dertig Wayuu-jongeren een horecaopleiding via Conexión. De Wayuu is de grootste inheemse bevolkingsgroep van Colombia en velen van hen wonen in La Guajira “Deze jongeren krijgen vaak te maken met discriminatie”, weet Delgadillo. “Andere Colombianen kijken op hen neer. La Guajira is een afgelegen regio, zonder de mogelijkheid om onderwijs te volgen. Dat verkleint de kansen op werk enorm. Omdat deze Wayuu-jongeren zo afgelegen wonen en niet over vervoer beschikken, gaan wij naar hen toe. We bieden de opleiding in hun eigen dorp.”

De 25-jarige Angel Ipuana is een van de oud-studenten. Na de opleiding startte hij samen met andere jongeren in zijn dorp, Puerto Chentico, een restaurant. “Er komen steeds meer toeristen naar ons dorp. Zij houden een strandvakantie in Riohacha, een badplaats hier verderop, en verkennen een dagje onze regio. Ons dorp ligt in een uniek natuurgebied. Tot voor kort waren hier geen voorzieningen, mensen konden nergens wat eten of drinken.”

Kansen zien

“Het leven hier is zwaar”, vertelt Angel. “De meeste gezinnen leven van de visvangst, maar die levert niet veel op.” Cijfers bevestigen dat. Onder de Wayuu-bevolking in de regio La Guajira heeft 67 procent van de mensen onvoldoende te eten. Iedere week stellen gezondheidswerkers bij 35 kinderen onder de 5 jaar ondervoeding vast. “Maar ik zag nieuwe kansen door het opkomend toerisme, ik wil zó graag mijn dorpsgemeenschap helpen”, straalt Angel. “Daarom ben ik ons restaurant gestart. We koken met lokale producten, het biedt een aantal jongeren werk.”

Angel en zijn collega’s doen nog meer: “We bieden een totaalprogramma. Bezoekers kunnen niet alleen lekker eten, maar ook een rondleiding krijgen door de omgeving, kennismaken met onze muziek en dans, of een workshop volgen over het gebruik van traditionele kruiden en medicinale planten. Zo profiteert onze hele gemeenschap. Tegelijkertijd maken we toeristen bewust van het belang om zowel onze natuur als onze cultuur te behouden.”

Dankzij uw steun via het MDA (Missionair en Diaconaal Aandeel van de Thomaskerk) aan Kerk in Actie gaan jongeren een betere toekomst tegemoet. Dank u wel.