40dagentijd 2021: Ik ben er voor jou

Veertig dagen gaan we op weg en bezinnen we ons.  We laten de gang van het normale leven los en we richten ons op de weg van Jezus Christus naar Pasen. Dat gaat niet vanzelf. Er is veel wat onze aandacht vraagt en ons kan afleiden. Op de zondagen staan we op, laten we ons inspireren door de werken van barmhartigheid en de projecten die daarbij horen. Door de week worden we stil, vasten we en kijken we hoe we er concreet kunnen zijn voor de ander.

Er zijn zóveel mensen die wachten op een een warm woord, een goede daad, een beetje barmhartigheid. Sommigen wonen in Moldavië, anderen in Libanon. Weer anderen in Indonesië, Ghana, Zuid-Afrika of bij ons om de hoek. In de 40dagentijd staan we stil bij het leven van Jezus. Hij heeft ons laten zien wat barmhartigheid is: de hongerigen eten en de dorstigen drinken geven, de naakten kleden, de vreemdelingen onderdak bieden, de zieken verzorgen, de gevangenen bezoeken en de doden begraven. Zo inspireert Hij ons tot op de dag van vandaag. Als ultieme daad van goedheid gaf Hij zijn leven en stond Hij op uit de dood. De hoop die dát geeft, geven we door: door barmhartig te zijn en goed te doen. Samen zijn we de kerk in actie. Doe mee!

Algemene overzichtsfilm 40dagentijd: https://vimeo.com/475893836


28 februari – 6 maart 2021

7x barmhartigheid week 2: De dorstigen laven

“Ik had dorst en jullie gaven mij te drinken,”
Mattheüs 25:35

 Voor miljoenen mensen is een gebrek aan goed drinkwater dagelijkse realiteit. Een mens zonder drinken wordt dorstig, raakt uitgeput. Barmhartig ben je als je er dan bent om diegene van water te voorzien. In de Bijbel is dorst vaak ook de dorst naar God. Bijna poëtisch lopen de beelden door elkaar, zoals in Psalm 42: zoals een hert dat naar water snakt, verlangt de dichter naar God. En als Jezus bij een waterput een vrouw uit Samaria tegenkomt, wordt zijn vraag naar water gaandeweg een vraag naar de vrouw zelf. Ook dat is dorst laven: kijken waar mensen droog zijn komen te staan en hoe het komt dat de vreugde weg lijkt. In navolging van Jezus laven we wie dorst heeft. Door mee te helpen mensen van water te voorzien, door te zorgen voor de ziel.

In Nederland gaan er steeds minder mensen naar de kerk. Maar dat betekent niet dat er geen behoefte is aan zingeving. Kerken spelen hierop in met alternatieve vormen van kerk zijn. Hier delen ze het Evangelie op een manier die aansluit bij waar mensen naar op zoek zijn.

Pioniersplekken kunnen van start gaan in een nieuw gebied, zoals een nieuwbouwwijk. Het kan ook in een omgeving waar al een kerk is, maar dan gericht op mensen die niet (meer) in de kerk komen. Pioniers vormen een nieuwe christelijke geloofsgemeenschap waarbij de boodschap van het Evangelie niet losgelaten, maar op een andere manier gedeeld wordt.

Nieuwe vormen van kerk-zijn.

De afgelopen jaren zijn meer dan 150 pioniersplekken door heel Nederland ontstaan, nieuwe vormen van kerk-zijn die passen bij de omgeving. Ook Seinpost Slinge in Rotterdam is een pioniersplek: een open en betrokken community rondom het christelijk geloof waar iedereen welkom is. Mensen komen er zowel door de week als op zondag samen. De mensen die komen zijn veelal mensen met gebroken levens, kwetsbaar en in moeilijke omstandigheden. Daarnaast is de pioniersplek maatschappelijk betrokken. Met verschillende activiteiten zet ze zich in voor het welzijn in de wijken Pendrecht en Zuidwijk in Rotterdam.

De Protestantse Kerk in Nederland ondersteunt deze pioniersplekken en nieuwe vormen van kerk. Ze staan altijd in verbinding met een bestaande gemeente, want ‘oude’ en nieuwe kerken hebben elkaar nodig.

In de video een presentatie van Seinpost Slinge: https://www.youtube.com/watch?v=UrK22t2r2m4