THUIS
In de Utrechtse Dom was in 2025 een expositie over ‘thuis’. Het tegenovergestelde van thuis is ontheemd, wat
staat voor een onvoorstelbare realiteit. Miljoenen vluchtelingen in kampen en mensen die wanhopig tussen
de puinhopen van wat eens hun huis was, op zoek zijn naar slachtoffers, spullen of misschien ook alleen maar
die onvervangbare knuffel. Hemeltergend steekt die ellende af tegen politici en leiders die zichzelf onkwetsbaar achten. Het minste wat je dan tegen jezelf en anderen kunt zeggen is, ik wil hier niet aan wennen. Beelden van licht helpen daarbij. De lichtsculpturen in de Dom waren gebaseerd op verhalen van bewoners uit Utrecht. Bij de sculptuur ‘Wereldbol met kinderen’ hoort het verhaal van een Syrische bewoner: ‘mijn geboorteland is niet meer mijn thuis. Ik moest ervan wegvluchten. Thuis is waar je comfortabel bent en veilig. Al is het de Maan. Waar je gezien wordt en waar
je jezelf kunt uitspreken. Waar je je mens voelt, niet de plek waar je geboren bent. Iedereen is van oorsprong een migrant. Er is altijd en over de hele wereld migratie geweest’.
Een ander die hier zijn thuis heeft gevonden laat zien hoe actueel de woorden uit de Psalmen zijn:
Psalm 68 vers 7: God geeft eenzamen een thuis / en gevangenen vrijheid en voorspoed. Maar opstandigen zullen wonen op dorre grond.
Naast de psalmen horen ook de verhalen thuis in de kerk. Elke kerk die thuis geeft is ‘zomaar een dak boven wat hoofden’ waar God en mensen bij elkaar over de vloer komen.
Uit: geloveninkunst
Myrthe van der Graaf