Bloemen langs de weg

Veel mensen hebben belangstelling voor bloemen en hun betekenissen. Sommigen zijn al actief in de bloemengroep van onze gemeente, anderen zouden best eens een avond willen ‘proeven’ van het symbolisch bloemschikken.
Op donderdagavond 1 oktober 2009 was er de kans om iets te horen over de achtergronden én concreet aan de slag te gaan met een schikking. Hieronder het resultaat met daarbij de toelichting van de maak(st)er.

 

 
 

 

Anneke Dekker:

Ik heb gekozen voor bonte bladeren en lichte kleuren als verbeelding bij het woord uit het Zonnelied ´bonte bloemen overal´. De bloemen staan onder de bescherming van de grote plant met schermbladeren. Dat mag je van mij de bescherming door God noemen.

 
 

 

Anneke van Wagtendonk:

De kleuren lopen van licht naar donker en geven zo de verschillende kanten van het leven weer. Ze worden bijeen gehouden door een boog (de groene stengel, op de foto te zien middenin het bloemstuk). Dat is de boog van Gods trouw, die alle kanten bijeen houdt.

 
 

 

 

Corine Boot:

De zonnebloem verwijst naar Franciscus, maar ook naar ´broeder zon´ waarover hij zingt. Ook sprak tot mijn verbeelding de gloed van het vuur dat ons verlicht in de nacht. Dat vuur, dat ook doet denken aan het vuur van de Geest, heb ik uitgebeeld om ons te verwarmen.

 
 

 

Joop en Inge Bijl:

Voor ons is dit de eerste keer dat wij op deze manier een schikking maken. Wij hebben samen een stuk gemaakt bij de woorden van Franciscus uit Gezang 400:8. `Geloofd om moeder aarde, Heer, zij geeft ons vruchten zonder tal en bonte bloemen overal´. Op de bodem van ons stuk liggen tarwekorrels, als beeld van de oogst.

 
 

 

 

Joke van Voorst:

De zonnebloem heb ik gebruikt omdat deze de bloem is die bij Franciscus hoort. Franciscus leefde ons voor op de weg van het christelijk geloof. De drie schermbloemen (op één steel) verbeelden Vader, Zoon en Heilige Geest. Onder die bescherming leefde Franciscus en putte er inspiratie uit. Wij proberen in dat spoor van christelijk geloof verder te gaan. De kleine stervormige takjes waarin je ook zonnetjes kunt zien zijn de gelovigen, bezield door hetzelfde Drievoudig licht (drie gele bloemen) als eens Franciscus.

 
 

 

 

Marijke Babijn:

Ik heb gekozen voor de zonnebloem in aansluiting bij Franciscus. Ook de blauwe monnikskap verwijst daarnaar. Tegelijkertijd is het blauw de hemel waaronder wij leven. Het riet doet denken aan water, en in mijn stuk heb ik  de bloemen zo gezet alsof zij door de wind bewogen worden. Dat is ook de Heilige Geest.  Zo wordt voor mij de bezieling van Francisus, de verbondenheid met hemel en aarde, weergegeven en inspireert zij mij.

 
 

 

Roos Knape:

Het is voor mij de eerste keer dat ik symbolisch schik. In navolging van Franciscus heb ik een loflied gemaakt, maar dan met bloemen. Ik heb gekozen voor lichte, vrolijke kleuren. De zonnebloem verheft zich vol naar het licht en zo wil ik het licht dat God ons gunt bezingen.

 
 

 

 

Sigrid den Boer:

Ik ben zomaar begonnen met alles wat ik mooi vond. Daartoe inspireerde mij Gezang 400:8. Bonte bloemen overal. Het stuk hout in het midden kun je zien als een weg. Dat heeft Wiets mij net laten zien. Nu ik naar mijn stuk kijk, denk ik: Ja, dat geldt ook voor mij.

 
 

 

Tannie Stoutjesdijk:

Mijn stuk is een verbeelding bij de woorden uit Gezang 400:8: vruchten zonder tal, bonte bloemen overal. Ik heb mijn stuk bewust licht gehouden, met vrolijke kleuren. Er waren ook al veel herfstkleuren aanwezig, maar ik wil nog even het licht vasthouden.

 
 

 

Tess van de Velde:

Het stuk verbeeldt onze levensweg. Je ziet donkere bloemen en lichte bloemen, de donkere kant en de lichte kant die je allebei tegen komt. Dat klinkt ook heel erg door in het Zonnelied van Franciscus. Door het gebruik van de klimop, symbool van Gods trouw, laat ik zien dat God ons niet loslaat.

 
 

 

 

Wiets Ennenga:

Ik heb het thema van deze avond ´Bloemen langs de weg´ letterlijk genomen. Het stuk hout verbeeldt de weg van ons leven. Op de foto is het niet te zien, maar in werkelijkheid is het stuk hout gebogen op een aantal plaatsen. Zo ontstaat een weg van hoogten en diepten, precies zoals het ook in ons leven is. De bloemen staan er langs, voor wie ze vinden wil. Ze zijn de kleine verrassingen, de tekens van meeleven, de mensen die met je gaan.