1ste zondag 40dagentijd 2015
Zondag Invocabit ('roept hij mij aan')

Marcus 1 : 12 t/m 15
thema: verzorgen

“Aandacht van mensen om je heen die je steunen,
b.v. door een kaartje of een telefoontje” (dragende takken)

“De handen dragen en verzorgen ons” (vingerplant)

“Het ene blad draagt Calla’s als luisterend oor”.

“Het andere blad de bloem van de Aloë Vera”.
(deze plant wordt gebruikt voor het maken van verzorgende middelen!)

2de zondag 40dagentijd 2015
Zondag Reminiscere
('Gedenk (houd oog voor) uw barmhartigheid.')

Gecombineerde schikking met de doop van
Noud van der Paal -1 maart 2015-


Marcus 9: 2 -10
de verheerlijking op de berg

De hoge schikking verwijst naar de berg.
Drie witte rozen verbeelden Mozes, Elia en Jezus.
De amaryllis verwijst naar het licht op de berg,
De discipelen wilden het heerlijke moment,
waarop alles goed is, vasthouden.

De dopeling wordt gesymboliseerd
door de tere bloem van de orchidee;
als je de bloem vasthoudt wordt ze beschadigd.
Ouders kunnen een kind niet vasthouden,
wel op handen dragen.
De vingerplant symboliseert de handen.
-Noud wordt op handen gedragen
door God en zijn ouders.


3de zondag 40dagentijd 2015
Zondag Oculi ('Ik houd mijn ogen gericht op de HEER')




"Ruimte maken"

Ieder mens
moet in zijn leven weleens ruimte maken, schoon schip maken.
Ruimte maken om God te ontmoeten,
ruimte maken voor nieuwe dingen.
De bezem ligt er
om oude dingen weg te vegen,
om plaats te maken
voor nieuwe dingen
uit Gods hand.
Nieuwe bloemen boven de oude.

4de zondag 40dagentijd 2015
Zondag Laetare ('wees dan blij')

Schikking gemaakt naar het Bijbelgedeelte van Johannes 6 : 4 – 15

Het gaat over delen en ontvangen, ook in ons eigen leven.
De kleur roze in de schikking betekent dat er al iets van het licht van Pasen doorbreekt.
De zeven bloemen verbeelden de vijf broden en twee vissen, er is genoeg om te delen.
De gebogen vingerblad 'handen' verwijzen naar het ontvangen.
Kunnen wij dat in ons leven?


5de zondag 40dagentijd 2015
Zondag Judica ('Doe mij recht')




Loslaten.

Loslaten gaat niet vanzelf.
De tak in de grote vaas
naar de kleine
verbeeldt het loslaten,
maar toch
onlosmakelijk verbonden.
In de hoogte
de tak van de wederkerigheid.