BEELDSPRAAK...

BIJ-EEN

 

Niet ver van het Toscaanse huisje waarin we afgelopen juni vakantie hielden, stond een kerk van zo’n duizend jaar oud. Aan de voorgevel, vlak onder de dakrand, was dit reliëf te zien. Als je bedenkt hoe verfijnd de beeldhouwkunst van de Klassieke Oudheid, duizend jaar eerder, is geweest, dan durf je dit geen kunst te noemen. Zo primitief en onbeholpen; het lijken wel aapjes! Maar expressief en direct is de simpele voorstelling wel.

‘Jezus en twee gelovige vrouwen’ wordt het reliëf genoemd. Jezus tussen zijn moeder en Maria Magdalena, vermoedelijk. Wie hand in hand een kring vormen, kunnen hun armen wijd uitstrekken. Dan zijn ze met elkaar verbonden, maar houden ze de ander ook op afstand. Jezus doet het anders: hij steekt zijn linkerarm naar rechts uit, zijn rechterarm naar links en reikt de vrouwen zo de hand. Die móeten dan wel dichterbij komen. Een van hen lijkt haar hoofd op zijn schouder te leggen. De kerk, een huis om dicht bij Jezus en zo dichter bij elkaar te komen.

gekruist, gekruisigd
verbinden zijn armen ons
schouder aan schouder

ds. Freek Schipper

 


of