BEELDSPRAAK...

-Troost-

Duizenden beelden sieren de gevels van de kathedraal van Reims. Ik had al pijn in mijn nek van al het omhoog kijken, toen ik boven een zijportaal dit schouwspel ontdekte. Hoe zal het zijn als de gestorvenen opstaan uit de dood? Dat weet toch geen mens?

In onze ogen stelt de middeleeuwse beeldhouwer het wel erg simpel voor: iedereen stapt blakend en wel uit de kist. Hoe kan dat nu als er van mensen niets meer is overgebleven dan wat as of stof?
Misschien moeten we de beelden niet te snel afdoen als te primitief en te plastisch. Ook na 8 eeuwen hebben ze ons iets te zeggen. Taferelen met skeletten aan hetzelfde portaal laten zien, dat de kunstenaar maar al te goed wist van de vernietigende kracht van de dood. Maar hij was ervan overtuigd dat God juist midden in de dood, in de kist, een nieuwe schepping tot stand kan brengen. En die zal concreet en lijfelijk zijn, vertelt het beeldhouwwerk met een vrolijke knipoog. Daarom dat blote achterste op de rand van de sarcofaag. De meeste opstandelingen zijn ongekleed. Ze zijn opgewekt en verbaasd, maar vinden het niet nodig om preuts te doen. Schaamte zal net zo min nodig zijn als ooit in het paradijs.
De dood maakt ons allemaal gelijk, zegt men. Maar klopt dat wel? De rijke gaat chique gekleed het praalgraf in; voor de arme zijn er lompen en een kuil. Het is de opstanding die ons gelijk zal maken, of liever: gelijkwaardig. Vlak voordat God nieuwe witte kleding uitdeelt, draagt niemand meer vodden of galajurken. En iedereen heeft een gaaf nieuw lichaam.

wie roept mij wakker ?
ik voel me als herboren
en word eeuwig jong

 

ds. Freek Schipper.



of