BEELDSPRAAK...

-Troost-

Vijf jaar geleden was ik een van de vele mensen die deze 'herdenkingspenning voor de mensen die zich hebben ingezet bij de nazorg van de vliegramp met de MH17' ontvingen. Mijn rol was bescheiden: de mannen opvangen van twee van de draagploegen die de kisten met wat over was van de lichamen van de vermoorde passagiers uit de vliegtuigen droegen.

Omdat ik toch op Vliegbasis Eindhoven was, ging ik ook in gesprek met de wachtende familieleden. Troost betekende: onmacht delen.
Toen Job zijn kinderen en nog veel meer verloor, troostten zijn vrienden hem eerst door zwijgend bij hem te gaan zitten. Maar toen ze hem daarna bestookten met vragen en verklaringen, noemde hij hen terecht armzalige troosters. Ze deelden zijn verdriet niet, maar duwden het weg, en hem erbij.

Wat troost wel is, wordt treffend verbeeld door het kunstwerkje van Corry Ammerlaan-van Niekerk. De herdenkingspenning lijkt wel een stukje uit de doorzeefde romp van de MH17. Bij ieder die een verlies lijdt, wordt een wond geslagen. Die blijft open en kan hooguit iets kleiner worden gemaakt, als mensen elkaar niet loslaten, om het vacuĆ¼m heen.

kom mijn leegte in
bereik mijn hart langs de rand
van wie mij ontbreekt

 

ds. Freek Schipper.



of