BEELDSPRAAK uit de pastorie...
“door Jozef beschut”

Ik kon de verleiding niet weerstaan. Op de terugweg van een huisbezoek zag ik bij de Nieuwe Kerk wat kraampjes met antiek en curiosa staan. Toen ik even ging kijken, viel mijn blik meteen op dit beeldje.

Het staat nu in mijn studeerkamer. Het is niet zo zoetig als de kleurige gipsen beelden van de heilige familie die je anders vaak ziet. Het is niet erg gedetailleerd. Daardoor vallen de vormen des te meer op. Het voetenloze lichaam van de kleine Jezus lijkt op een kruispaal die in de aarde is geplant. Hoofd en arm van Maria vormen een boog die haar kind behoedt. En om die boog heen staat de beschutting die Jozef biedt, zoals een mantel om hen heen geslagen. Maar hij sluit hen niet op. Zijn bescherming staat open, naar ons toe.

Ik bewonder Jozef. Toen hij merkte dat Maria zwanger was, maar niet van hem, kwam hij op een kruispunt te staan: met haar verder gaan of haar loslaten? Hij koos voor rechtdoor en bleef het spoor van de liefde volgen. Dat werd ook liefde voor het kind dat niet het zijne was, maar waar hij zich over ontfermd heeft, zo goed als een aardse vader dat maar doen kan.

vader voor Gods kind
wordt hij en adopterend
blijkt hij kind van God

 

ds. Freek Schipper.

 



of